Even voorstellen

Een nieuw blog. Voelt een beetje als een leeg canvas. Ontelbare mogelijkheden om er iets moois van te maken, maar welke kies je? En waar begin je?

‘Nou, bij het begin natuurlijk!’, hoor ik je denken. Je hebt natuurlijk gelijk. Dan begin ik maar eens met mezelf uitgebreid voor te stellen.

Mijn naam is Alieke. Ik ben al weer 43 jaar. Soms vraag ik me af wanneer dat is gebeurd, het lijkt nog maar een paar jaar geleden dat ik 23 was. Toch is er de afgelopen twintig jaren genoeg gebeurd om mij die jaren flink bezig te houden. En om mij flink te laten groeien als persoon.

Als pas afgestudeerde vrouw (meisje?) lijkt de wereld voor je open te liggen. Best wel eng, want welk pad kies je? Wat als je het verkeerde pad kiest? Wat als dat pad vol struikelblokken en hindernissen ligt?

Net als ieder mens heb ik mij daar samen met mijn vriend, (later echtgenoot) en een aantal jaren later met onze kinderen doorheen geworsteld. En elke keuze maakt je sterker, of het nou de juiste keus was of niet. Ook slechte keuzes kunnen ons sterker maken, maar alleen als we de les die erin ligt willen leren.

Zo heb ik als tiener, op aanraden van mijn omgeving, gekozen voor een erg theoretische opleiding, terwijl ik contact met mensen en praktische toepassing van kennis erg belangrijk vind in een baan. Dat wist ik als achttienjarige niet, inmiddels dus wel. Een les die ik uit die keus heb getrokken. Niet dat die opleiding voor niets is geweest. Zeker niet! Het is een belangrijk deel van mijn vormingsproces. Die studiekeuze was een logische keus en mijn omgeving had het beste met mij voor. Ik kende mezelf echter nog niet goed genoeg om de juiste keus te maken.

Een ander gevolg van deze keus is dat ik goed naar de kwaliteiten van onze kinderen kijk. Waar worden ze enthousiast van? Waar halen ze voldoening uit? Als ze mij ooit advies vragen voor hun studiekeuze dan kan ik ze deze punten aandragen om mee te nemen.

Mijn eigen pad is verdergegaan via een meer praktische opleiding die ik verkort kon doen. Het heeft me best wat geld gekost, omdat ik toen geen recht meer had op studiefinanciering. Toch heb ik nooit spijt gehad van die keuze.

Na deze opleiding ben ik getrouwd met de man waar ik nog elke dag dankbaar voor ben dat ik hem heb mogen ontmoeten. Hij is echt mijn medereiziger. We delen onze avonturen.

Ik kreeg mijn eerste echte baan. Niet mijn droombaan, maar wel een waar ik heel veel heb geleerd en ook weer veel over mezelf heb geleerd. Zo weet ik inmiddels dat ik ergens helemaal achter moet staan, wil ik me ervoor kunnen inzetten. Ik praat met mijn gezicht, hoor ik vaak. Dat kan ik (helaas) niet uitzetten, hoe ik het ook probeer. Het voordeel hiervan is dat ik niet hoef te proberen te liegen of mij anders voor te doen dan ik me voel. Het is namelijk gelijk van mijn gezicht af te lezen.

Toen onze zoon werd geboren, ben ik tijdelijk gestopt met werken. Het was me inmiddels duidelijk dat ik niet in het juiste bedrijf zat. Ik wilde na zes maanden op zoek naar een andere baan. Dat is uiteindelijk een periode van negen jaar geworden. Al vrij snel kwam ik erachter dat ons gezin erg baat bij een spil had. Iemand die alle activiteiten en taken managet. Mijn man had een veeleisende baan en kon die functie niet vervullen. Ik was toch al thuis en heb die taak in onderling overleg op mij genomen. En wat een waardevolle tijd is dat geweest! We gingen flink in inkomen naar beneden, en hebben daardoor dingen moeten inleveren of laten, maar het was het zeker waard. Terugkijkend had ik het niet anders gewild.

Vervolgens kwamen er nog twee dochters bij en zijn we verhuisd naar Sellingen, waar we nog wonen. We wilden graag meer ruimte om het huis, zodat we meer ruimte hadden voor onze hobby’s en om eventueel een eigen bedrijf op te zetten. De zorg voor zo’n stuk grond stelde ons echter voor nieuwe keuzes. Hoe beheer je dat op een verantwoorde manier? De geboorte van onze kinderen en de nieuwe verantwoordelijkheid die dat met zich meebracht, had me al bewust gemaakt van het belang van gezonde voeding. Gezonde voeding begint natuurlijk al bij hoe het geteeld wordt en dat hangt in nauw verband met de bodem waar het in groeit. Dan kom je al snel uit bij permacultuur. Zodra je je daar in gaat verdiepen beland je in het welbekende Engelse konijnenhol. Je rolt er steeds dieper in en er lijkt geen einde aan te komen. In het begin ben je haast uitgeput van alle veranderingen die dit met zich meebrengt, maar inmiddels is deze manier van leven en denken zo vanzelfsprekend voor ons, dat we ons bijna niet meer anders kunnen voorstellen.

Door gesprekken met anderen beseften we dat er veel meer mensen zijn die deze principes erg belangrijk vinden, maar niet de tijd of ruimte hebben om daar zelf mee aan de slag te gaan. Daarom hebben we in 2020 een ecologische moestuin geopend, zodat mensen bij ons hun onbespoten, ecologisch verbouwde groente en fruit konden komen oogsten. Afgelopen najaar hebben we deze tuin afgesloten, deels wegens tijdgebrek, deels wegens nieuwe plannen en komende avonturen.

In 2023 hebben we onverwacht nog een dochter mogen verwelkomen. Nu is ons gezin echt compleet.

Door de jaren hebben we geleerd om onze keuzes niet alleen te maken, maar in afhankelijkheid van de Heer. We hebben leren luisteren naar Zijn stem en Zijn wil. Zo wil mijn man al jaren overstappen van de technieksector naar de zorgsector. Hier was nooit een duidelijk ja op en hij durfde het dan ook niet aan. Afgelopen najaar was die duidelijke ja er wel, waardoor mijn man inmiddels zijn huidige baan heeft opgezegd en zich laat omscholen. Een grote stap en het blijft spannend, maar we weten dat het de juiste keuze is.

Ook ik wil al jaren een opleiding tot coach volgen en een eigen praktijk opzetten. Hier bleef niet alleen een duidelijke ja uit, maar was het een zelfs een duidelijke ‘Nee, nu niet’. Afgelopen zomer kwam er echter onverwacht een duidelijke ‘Ga’, waardoor ik gelijk van start ben gegaan en inmiddels mijn praktijk aan het opzetten ben. Achteraf gezien zijn die jaren van ‘Nee, nu niet’ heel belangrijk geweest. Eigenlijk ben ik in die jaren al gevormd tot coach door de ervaringen die ik in die periode heb opgedaan. Als ik toen al met een opleiding of praktijk was begonnen, had ik die groei hoogstwaarschijnlijk gemist. En die opleiding? Daar vlieg ik nu doorheen, omdat ik alle theorie al herken van de praktijk die ik heb opgedaan. Halleluja! God is goed!

Nou, ik hoop dat je een beetje een beeld van mij hebt gekregen. Als ik je ooit mag begroeten voor een coachgesprek of een informeel gesprek kunnen we elkaar beter leren kennen. Ik kijk ernaar uit!